تبلیغات
طلبه - مطالب فروردین 1395 ارسال سوال از اینكه به این وبلاگ سر زدید ممنونیم.............حتما به سؤال شما هم جواب داده میشه... ولی ممكنه به دلیل حجم بالای سوالات چند وقتی طول بكشه.....مطمئن باشید پاسخ داده میشه
 
طلبه
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : بهمنیار کیانی
مطالب اخیر
نویسندگان

معناى و وجه نامگذارى ایام البیض: روزهاى 13 و 14 و 15 از هر ماه را ایام البیض مى نامند و دربارهْ علت نامگذارى آن دو مطلب گفته شده است:

الف: چون شب هاى این سه روز، دراثر كامل بودن و درخشندگى ماه، روشن و سفید است، روزهاى این سه شب را ایام البیض یعنى روزهاى سفید نامیده اند و در واقع یعنى روزهایى كه شب هایى سفید و نورانى و درخشان دارد [ایام جمع یوم به معناى روز و بیض جمع ابیض به معناى سفید و درخشان است‏]

ب: در روایتى از پیامبر بزرگوار اسلام (ص) آمده است: وقتى حضرت آدم (ع) دچار آن خطا كه ترك اولى بود گردید، بدنش سیاه شد. سپس به دلش الهام گردید كه این سه روز یعنى روزهاى 13 و 14 و 15 را روزه بگیرد. هر روز از این سه روز را كه روزه گرفت، یك قسمت از بدنش سفید گردید، یعنى پس از سه روز تمام بدنش سفید گشت، به همین علت به این سه روز، روزهاى سفید گفته شد.(1)

روزه این سه روز بویژه درماه رجب مستحب است اعتكاف این روزها وانجام عمل ام داود در روز نیمه رجب وسایر امورى كه درمفاتیح الجنان آمده فضیلت فراوانى دارد از جمله بخشش گناهان انسان.

(1) رجوع كنید به بحار الانوار ج 11 ص 171 وكتاب: شرح لمعه، شهید ثانى، كتاب الصوم، روزه هاى مستحب‏

 





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

معناى و وجه نامگذارى ایام البیض: روزهاى 13 و 14 و 15 از هر ماه را ایام البیض مى نامند و دربارهْ علت نامگذارى آن دو مطلب گفته شده است:

الف: چون شب هاى این سه روز، دراثر كامل بودن و درخشندگى ماه، روشن و سفید است، روزهاى این سه شب را ایام البیض یعنى روزهاى سفید نامیده اند و در واقع یعنى روزهایى كه شب هایى سفید و نورانى و درخشان دارد [ایام جمع یوم به معناى روز و بیض جمع ابیض به معناى سفید و درخشان است‏]

ب: در روایتى از پیامبر بزرگوار اسلام (ص) آمده است: وقتى حضرت آدم (ع) دچار آن خطا كه ترك اولى بود گردید، بدنش سیاه شد. سپس به دلش الهام گردید كه این سه روز یعنى روزهاى 13 و 14 و 15 را روزه بگیرد. هر روز از این سه روز را كه روزه گرفت، یك قسمت از بدنش سفید گردید، یعنى پس از سه روز تمام بدنش سفید گشت، به همین علت به این سه روز، روزهاى سفید گفته شد.(1)

روزه این سه روز بویژه درماه رجب مستحب است اعتكاف این روزها وانجام عمل ام داود در روز نیمه رجب وسایر امورى كه درمفاتیح الجنان آمده فضیلت فراوانى دارد از جمله بخشش گناهان انسان.

(1) رجوع كنید به بحار الانوار ج 11 ص 171 وكتاب: شرح لمعه، شهید ثانى، كتاب الصوم، روزه هاى مستحب‏

 





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

«وَ عَهِدْنا إِلى إِبْراهِیمَ وَ إِسْماعِیلَ أَنْ طَهِّرا بَیْتِىَ لِلطَّائِفِینَ وَ الْعاكِفِینَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ» «و ما به ابراهیم و اسماعیل امر كردیم كه خانه مرا براى طواف‏كنندگان و مجاوران و ركوع كنندگان و سجده كنندگان، پاك و پاكیزه كنید».(1) اعتكاف، در لغت به معناى توقف در جایى است و در اصطلاح فقه، عبارت‏است از: «ماندن حداقل سه روز در مسجد، به قصد عبادت خداوند، با شرایطى خاص».

مراسم اعتكاف، به زمان حضرت ابراهیم‏علیه السلام بر مى‏گردد و بعد از او در بعضى از شریعت‏ها و در زندگى برخى از صالحان- از جمله حضرت مریم و زكریا- به چشم مى‏خورد. با ظهور دین اسلام این امر، شكل تازه‏اى به خود گرفت و در میان مسلمانان به عنوان یك عبادت مستحب با آداب و شرایط خاص، رایج شد. اعتكاف عبادتى است كه استحباب و فضیلت فراوان دارد و صفاى خاصى به روح و جان مى‏بخشد. پیامبراسلام- صلى الله علیه وآله- همه ساله در ماه رمضان- به ویژه دهه آخر آن- اعتكاف مى‏كرد و دستور مى‏داد رختخوابش را برچینند و چادرى در مسجد بر پا كنند و همیشه مى‏فرمود: «ده روز اعتكاف در ماه رمضان، برابر با دو حج و دو عمره است». «اِعْتِكافُ عَشْرٍ فى شَهْرِ رَمَضانَ یَعْدِلُ حَجَّتَیْنِ وَ عُمْرَتَیْنِ»:(2)

اعتكاف حكمت‏ها و فواید فراوانى دارد كه بخشى از آنها عبارت است از: الف. ایجاد زمینه مناسب براى اندیشه و تفكر و خردورزى ب. فراهم آمدن زمینه توبه و بازگشت ج. فراهم شدن فرصت نیایش، نماز و تلاوت قرآن د. به وجود آمدن دوره‏اى كوتاه براى محاسبه نفس و خودسازى كه حداقل سه روز طول مى‏كشد و انسان را از حاكمیت غریزه‏ها، عادت‏ها و اشتغالات معمول زندگى آزاد مى‏سازد. در زمینه اعتكاف توجّه به چند امر ضرورى مى‏نماید:

1 اصل اعتكاف مستحب است ولى گاهى به واسطه نذر، عهد، قسم و مانند آن واجب مى‏شود.. 2 اعتكاف باید در یكى از مساجد چهارگانه و یا در مسجد جامع شهر باشد و در غیر آن صحیح نیست.(3).

حداقل اعتكاف سه روز است و كمتر از آن صحیح نیست ولى بیش از آن اشكال ندارد.. 4 این عبادت را مى‏توان به نیابت از مردگان انجام داد.. 5 اعتكاف زمان خاصى ندارد و در هر زمان كه روزه صحیح باشد، اعتكاف نیز صحیح است. بنابراین كسى كه نمى‏تواند روزه بگیرد(4) اعتكافش صحیح نیست. بهترین زمان براى انجام دادن آن، ماه رمضان و دهه آخر آن است.. 6 اگر اعتكاف با حق شوهر منافات داشت، با اجازه او باشد.. 7 اگر اعتكاف باعث اذیت و آزار پدر و مادر شود، با اجازه آن دو باشد.

اعتكاف‏

نگاهى به سابقه اعتكاف در ادیان گذشته، ثواب و فضیلت اعتكاف و زمان و مكان و سایر شرایط این سنّت اسلامى

اُنس با معبود:

انسان موجودى است سالك و پویا به سوى معبود حقیقى خویش و از هر راهى كه برود و هر مسیرى را كه در زندگى انتخاب كند، سرانجام به لقاى معبود خویش مى‏رسد: «یاایّهَا الإنسانُ إنَّكَ كادِحٌ الى رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقیهِ (1)». «اى انسان تو با تلاش و رنج به سوى پروردگارت مى‏روى و او را ملاقات خواهى كرد». با توجه به این آیه، اگر انسان، راه ایمان، خودسازى و تهذیب نفس را بپوید، جمال و مِهر خداوند را ملاقات مى‏كند، اما اگر راه كفر و آلودگى را در پیش بگیرد، جلال و قهر او را. بنابراین اگر مقصد و غایت سلوكش، لقاى محبّت و مهر خداوند باشد، باید راه تهذیب نفس و عبادت حقیقى را در پیش گیرد و از هواى نفس بگریزد و در طریقت انس با معبود، گاهى به گوشه‏اى خلوت پناه ببرد و دور از تعلّقات مادّى، لختى به خدا توجه كند.

آیین اسلام با توجه به همین نیاز روحى، با آن‏كه انسان را به حضور در جامعه فرامى‏خواند، فرصت‏هایى را نیز براى خلوت نمودن او با خداوند فراهم نموده است. یكى از این فرصت‏ها «اعتكاف» است.

اعتكاف در لغت به معنى اقامت كردن و ماندن در جایى و ملازم بودن با چیزى است، ولى در شرع مقدس اسلام، به معناى اقامت در مكانى مقدس به منظور تقرّب جستن به خداوند متعال است. در اعتكاف مى‏توان خانه دل را از اغیار تهى كرد و نور محبّت خدا را در آن جلوه‏گر ساخت. مى‏توان خود را وقف عبادت كرد و لذّت مهمانى را بر سر سفره احسان و لطف الهى چشید. مى‏توان زمام دل و جان را به دست خدا سپرد و همه اعضا و جوارح را در حصار اراده حق به بند كشید (2). مى‏توان به خویشتن پرداخت و معایب و كاستى‏هاى خود را شناخت و در جست و جوى معالجه بود. مى‏توان به مرگ اندیشید و خود را براى حضور در پیشگاه خداوند ارحم‏الراحمین آماده كرد.



ادامه مطلب


نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
دوشنبه 30 فروردین 1395 :: نویسنده : بهمنیار کیانی

زندگینامه امام جواد (ع)

حضرت امام محمد تقى جوادالأئمه (ع)

امام نهم شیعیان حضرت جواد (ع) در سال 195 هجرى در مدینه ولادت یافت. نام نامى اش محمد معروف به جواد و تقى است. القاب دیگرى مانند: رضى و متقى نیز داشته، ولى تقى از همه معروفتر مى باشد. مادر گرامى اش سبیكه یا خیزران است كه این دو نام در تاریخ زندگى آن حضرت ثبت است. امام محمد تقى (ع) هنگام وفات پدر 8 ساله بود. پس از شهادت جانگداز حضرت رضا علیه السلام در اواخر ماه صفر سال 203 ه مقام امامت به فرزند ارجمندش حضرت جوادالأئمه (ع) انتقال یافتآنها در بین مردم هراس داشت، سعى كرد ابن الرضا را تحت مراقبت خاص خویش قرار دهد. از اینجا بود كه مأمون نخستین كارى كه كرد، دختر خویش ام الفضل را به ازدواج حضرت امام جواد (ع) درآورد، تا مراقبى دایمى و از درون خانه، بر امام گمارده باشد. رنجهاى دایمى كه امام جواد (ع) از ناحیه این مأمور خانگى برده است، در تاریخ معروف است.



ادامه مطلب


نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
شنبه 21 فروردین 1395 :: نویسنده : بهمنیار کیانی

ماه رجب اولین ماه از ماه هاى حرام (ماه هاى حرام عبارتند از: رجب، ذى القعده، ذى الحجه، محرم) و ماه خدا و هنگام عبادت و دعا و استغفار است و رحمت الهى در این ماه در حال ریزش و نزول است به همین جهت این ماه را رجب الاصب گویند، چون صب به معناى ریختن است. پس لیله الرغاب شرافت و ارزش شب جمعه و ماه رجب هر دو را در خود جمع نموده پس ارزشى دو چندان دارد. كلمه رغائب جمع رغیبه به معناى چیزى كه مورد رغبت و میل است و نیز به معناى عطا و بخشش فراوان مى باشند. بنابر بر معناى اول لیله الرغائب یعنى شبى كه میل و توجه به عبادت و بندگى در آن فراوان است و بندگان خوب و شایسته خداوند در این شب تمایل زیادى به رفتن به در خانه خداوند و ارتباط و انس با معبود خویش دارند. بنابر معناى دوم لیله الرغاب یعنى شبى كه در آن عطاء و بخشش خداوند فراوان است و بندگان مخلص خداوند با رو آوردن به بارگاه قدس ربوبى و خاكسارى در برابر عظمت حق، شایسته دریافت انعام وعطاوبخشش بى كرانه حق مى گردند. معناى و وجه نامگذارى ایام البیض: روزهاى 13 و 14 و 15 از هر ماه را ایام البیض مى نامند و دربارهْ علت نامگذارى آن دو مطلب گفته شده است: الف: چون شب هاى این سه روز، دراثر كامل بودن و درخشندگى ماه، روشن و سفید است، روزهاى این سه شب را ایام البیض یعنى روزهاى سفید نامیده اند و در واقع یعنى روزهایى كه شب هایى سفید و نورانى و درخشان دارد [ایام جمع یوم به معناى روز و بیض جمع ابیض به معناى سفید و درخشان است‏] ب: در روایتى از پیامبر بزرگوار اسلام (ص) آمده است: وقتى حضرت آدم (ع) دچار آن خطا كه ترك اولى بود گردید، بدنش سیاه شد.

سپس به دلش الهام گردید كه این سه روز یعنى روزهاى 13 و 14 و 15 را روزه بگیرد. هر روز از این سه روز را كه روزه گرفت، یك قسمت از بدنش سفید گردید، یعنى پس از سه روز تمام بدنش سفید گشت، به همین علت به این سه روز، روزهاى سفید گفته شد. [رجوع كنید به كتاب: شرح لمعه، شهید ثانى، كتاب الصوم، روزه هاى مستحب‏]

در اعمال ماه رجب یكى اینكه در روز جمعه چهار ركعت نماز خوانده شود كه در هر ركعت بعد از حمد آیه الكرسى هفت بار و توحید پنج بارتكرار گردد. و از كارهاى مهم و شایسته در ماه رجب، كمك به مستمندان است. امام صادق (علیه السلام) از پدران گرامیش از امام على (علیه السلام) نقل مى كند كه آن حضرت فرمود:... هركس به خاطر خدا در ماه رجب صدقه بدهد، خداوند وى را آنچنان اكرام فرماید كه نه چشمى دیده و نه گوشى شنیده و نه بر قلب انسانى خطور كرده باشد.

از مجموعه اعمال وارد شده در این ماه، بر مى آید كه استغفار وباز نگرى در اعمال خود از بهترین اعمال است.

براى اطلاع كامل از اعمال ماه رجب به مفاتیح راجعه فرمایید.



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


موضوعات
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :