تبلیغات
طلبه - دیدگاه اسلام درباره اشتغال زن چیست؟ آیا حجاب اسلامى مانع جدى اشتغال و عامل ركود فعالیت هاى اجتماعى زنان نیست؟ اشتغال زنان در جامعه امروزى با نقش مادرى زنان و نیز با توصیه حضرت زهرا(س) مبنى بر منع اختلاط چگونه سازگار است؟ ارسال سوال از اینكه به این وبلاگ سر زدید ممنونیم.............حتما به سؤال شما هم جواب داده میشه... ولی ممكنه به دلیل حجم بالای سوالات چند وقتی طول بكشه.....مطمئن باشید پاسخ داده میشه
 
طلبه
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : بهمنیار کیانی
مطالب اخیر
نویسندگان
بریا بیان پاسخ صحیح براساس اسلام ناب و پرهیز از افراط و تفریط به دیدگاه استاد شهید آیه‏اللَّه مطهرى در تبیین حق حضور زنان در فعالیت هاى اجتماعى، سیاسى و فرهنگى و حق اشتغال آنان اشاره مى كنیم. عصاره بیان ایشان در كتاب نظام حقوقى زن در اسلام چنین است: 
 الف. حق اشتغال‏ 
اسلام به زن حق اشتغال و حق مالكیت و تحصیل ثروت داده است و به مرد حق نداده در ثروت متعلق به زن تصرف كند. براساس آیات قرآن زنان همانند مردان در نتایج كار و فعالیت هایشان ذى حق هستند.(1) 
«زن مانند مرد داراى ذوق، فكر، فهم، هوش و استعداد كار است، این استعدادها را خدا به او داده است و حكیمانه است كه باید به ثمر برسد. از آنجا كه هر استعداد طبیعى، دلیل یك حق طبیعى است، پس اشتغال زن حقى است كه خداى متعال به آنان ارزانى داشته است و محروم ساختن او از این حق خلاف عدالت است. بازداشتن زن از كوشش هایى كه آفرینش به او امكان داده است، نه تنها ستم به زن است، بلكه خیانت به اجتماع نیز مى باشد، زیرا هر چیزى كه سبب شود قواى طبیعى و خدادادى انسان معطل و بى اثر بماند به زیان اجتماع است. 

اسلام هرگز نمى خواهد زن، بى كار و بى عار بنشیند و وجودى بى ثمر بارآید. كار زن از نظر اسلام متعلق به خود اوست. زن اگر مایل باشد، كارى كه رد خانه به وى واگذار شود مجاناً و تبرعاً انجام مى دهد و اگر نخواهد، مرد حق ندارد او را مجبور كند. حتى در شیر دادن به طفل با اینكه زن اولویت دارد، اولویت او موجب سقوط حق اجرت او نیست، فقط در صورتى كه زن مبلغ بیشترى مطالبه كند مرد حق دارد طفل را به دایه اى كه اجرت كمترى مى گیرد بسپارد. 
كار زنان اختصاصى به حوزه درون خانه ندارد، بلكه زن مى تواند هر نوع كارى كه فاسد كننده خانواده و مزاحم حقوق ناشى از ازدواج نباشد براى خود انتخاب كند و درآمدش هم منحصراً به خود او تعلق دارد. 
ناگفته نماند كه موضوع بحث ما این نیست كه آیا زن در درجه اول باید به وظایف خانوادگى بپردازد یا نه؟ بدون تردید ما طرفدار این هستیم كه وظیفه اول زن، مادرى و خانه دارى است بلكه مقصود ما این است كه لزومى ندارد زن الزاماً به درون خانه رانده شود و پرده نشین باشد. 
پس در اینجا با سه مسئله مواجه هستیم: 
1 اصل حضور زنان در فعالیت هاى اجتماعى و اشتغال آنان. 
2 حوزه حضور زنان در فعالیت هاى اجتماعى و اشتغال آنان كه باید متناسب با ویژگى هاى جسمى و روحى زنان باشد. 
3 نحوه حضور زنان در فعالیت هاى اجتماعى و اشتغال كه باید سالم و بدون آفت باشد. اسلام ساز و كارهایى را براى مسئله اندیشیده است و از جمله آنها مى توان به پوشش اسلامى بانوان و كسب اجازه از همسران و توصیه به منع اختلاط اشاره كرد. 
 ب. حجاب اسلامى زن و حق اشتغال‏ 
یكى از ایرادهایى كه به حجاب اسلامى مى گیرند این است كه حجاب مانع اشتغال زنان و باعث ركود و تعطیل فعالیت هاى زنان مى گردد. پاسخ آن است كه مبناى حجاب در اسلام این است كه التذاذات جنسى باید به محیط خانوادگى و به همسر مشروع اختصصا یابد و محیط اجتماع، خالص براى كار و فعالیت باشد و به همین دلیل به زن اجازه نمى دهد كه هنگام خروج از منزل، موجبات تحریك مردان را فراهم كند و به مردم هم اجازه چشم چرانى نمى دهد. چنین حجابى نه تنها نیروى كار زن را فلج نمى كند بلكه موجب تقویت نیروى كار اجتماع نیز مى گردد. 
این ایراد بر حجاب نوع هندى یا یهودى یا ایران باستان وارد است در حالى كه حجاب اسلامى هیچ گاه حكم به حبس زن در خانه نمى دهد تا جامعه را از وجود و استعدادهاى او محروم سازد، بلكه حدودى را تعیین مى كند كه زن با عمل به آن حدود، از چشم چرانى و فساد اخلاق مردان در امان باشد و خود نیز با وقار در عرصه اجتماع ظاهر شود. 
نكته عجیب آن است كه مخالفان حجاب به بهانه اینكه حجاب نیمى از افراد جامعه را فلج مى كند با ترویج بى حجابى و فساد و بى بند و بارى نیروى تمام افراد جامعه را فلج مى كنند. نتیجه این مى شود كه در جوامع مسلمان متجدد مآب، فقط در روستاها و خانواده هاى بسیار متدین، زنان با لباس ساده در اجتماع ظاهر مى شوند و به فعالیت اقتصادى مفید مى پردازند وگرنه سایر زنان براى خودآرایى و آرایش، جز استهلاك ثروت و وقت و فاسد كردن اخلاق اجتماعى و خانواده، كار دیگرى نمى كنند و عده اى جاهل، نام این را فعالیت اجتماعى و آزادى زن مى گذارند. 
 ج. كسب اجازه زن براى خروج از منزل و حق اشتغال‏ 
یكى از ایرادهایى كه بر نظام حقوقى زن در اسلام مى گیرند وجود محدودیت هایى براى زن در اصل حضور در جامعه و یا نحوه حضور است. 
اینكه زن براى خروج از منزل نیاز به اجازه شوهر داشته باشد، با آزادى طبیعى و حیثیت انسانى و حقوق خدادادى زن منافات دارد. مى گویند چگونه ممكن است براى زن حق اشتغال و استقلال اقتصادى قایل شد، با وجود آن این محدودیت ها را قابل توجیه دانست؟ 
پاسخ آن است كه صِرف بیرون رفتن زن از خانه یا خرید و فروش زن در فروشگاه ولو اینكه فروشنده یا خریدار مرد باشد و یا شركت كردن زن در مجالس و اجتماعات، حرام و ممنوع نیست، چنان كه در مساجد و مجالس مذهبى و پاى منبرها شركت مى كنند چه كسى گفته كه تحصیل زن، فن و هنرآموزى زن و شكوفایى استعدادهایى كه خداوند در وجود او نهاده، حرام است؟ آنچه كه مهم است دو مسئله است: 
1 رعایت پوشش اسلامى به گونه اى كه بیرون رفتن به صورت خودنمایى و تحریك آمیز باشد. 
2 رعایت مصلحت خانوادگى كه ایجاب مى كند خارج شدن از خانه توأم با جلب رضایت شوهر و مصلحت اندیشى او باشد. این بدان جهت است كه از نظر اسلام مرد رئیس خانواده است و زن عضو این دایره است. بنابراین در حدودى كه مرد مصالح خانوادگى را در نظر مى گیرد حق دارد زن را از كار معینى منع كند. البته مرد هم باید در حدود مصالح خانوادگى نظر بدهد نه بیشتر. گاهى ممكن است رفت و آمد زن به خانه اقوام و فامیل حتى خانه مادرش برخلاف مصلحت خانوادگى باشد، براى مثال خواهر یا برادر او فرد مفسد و فتنه انگیزى است كه زن را ضد مصالح خانوادگى تحریك مى كند و زن پس از برگشت به منزل بهانه گیرى مى كند و با ایجاد ناراحتى در خانه، زندگى را تلخ و غیرقابل تحمل مى سازد. در چنین مواردى شوهر حق دارد كه ازاین معاشرت هاى زیانبخش كه زیانش متوجه همه اعضاى خانواده اعم از مرد، زن و فرزندانشان مى شود جلوگیرى كند. ولى در مسائلى كه مربوط به مصالح خانواده نیست، دخالت مرد توجیه شرعى ندارد. پیش از این گفتیم زن مى تواند هر نوع شغلى براى خود انتخاب كند مشروط به اینكه مایه فساد براى خانواده و یا مزاحم حقوق همسر نباشد. 
در ادامه، یادآورى چند نكته سودمند است: 
1 وظیفه اول زن، مادرى و خانه دارى است و اشتغال زن نباید با این وظیفه مهم مزاحمت داشته باشد 
2 در این بحث، منظور ما آن نوع كار اجتماعى نیست كه مستلزم خلوت با فرد بیگانه است و اكثر فقها قائل به حرمت آن شده اند. 
 د. حق فعالیت هاى فرهنگى، اجتماعى و سیاسى‏ 
اسلام نمى خواهد زن به صورت موجود مهملى درآید كه به جاى شكوفایى استعدادهایش، كارش فقط استهلاك ثروت و فاسد كردن اخلاق اجتماع و تخریب بنیان خانواده باشد. اسلام با فعالیت واقعى اجتماعى و سیاسى و فرهنگى زن هرگز مخالف نیست و متون و تاریخ اسلام گواه آن است. اسلام مخالف فلج كردن نیروى زن و حبس استعدادهاى او و محروم ساختن او از فعالیت هاى فرهنگى و اجتماعى است. اسلام نه مى گوید كه زن از خانه بیرون نرود و نه منكر حق تحصیل علم و دانش او است و نه فعالیت اقتصادى یا اجتماعى و سیاسى خاصى را براى زن تحریم مى كند. در مبارزات سیاسى و تبلیغ فرهنگى، دختر على (ع)، هم دوش برادرش حسین (ع) در حماسه بزرگ و تاریخى كربلا حضور فعال و بسیار مؤثر دارد و اصلاً فلسفه اینكه اباعبداللَّه (ع) اهل بیتش را در آن سفر خطرناك همراه خود برده است، یك اقدام حساب شده و به جهت مأموریت و رسالتى بود كه باید در آن سفر انجام دهند. 
 ه. شركت زن در مجامع‏ 
اسلام با همه توجهى كه به پاكى روابط جنسى میان زن و مرد و نیز به خطر شكسته شدن حصار عفاف دارد، به عنوان یك آیین معتدل و متعادل از جنبه هاى دیگر غفلت نمى ورزد و زنان را تا حدودى كه منجر به فساد نشود، از شركت در اجتماع نهى نمى كند. زنان مسلمان مى توانند در حج، جهاد دفاعى، نمازجمعه و نماز عید فطر و قربان، بیعت با ولى امر مسلمین، تشییع جنازه و... شركت نمایند. چنان كه مى دانیم جهاد بر زنان واجب نیست مگر وقتى كه شهر و حوزه مسلمانان مورد حمله واقع شود و جنبه صددرصد دفاعى به خود بگیرد. در غیر این صورت واجب نیست. با وجود این، رسول خدا (ص) به برخى از زنان اجازه میداد كه در جنگ ها براى كمك به سربازان و مجروحان شركت كنند. 
حق مشاركت سیاسى در غرب در پایان قرن بیستم و شروع قرن بیست و یكم مطرح شد در حالى كه اسلام بیش از چهارده قرن پیش این حق را براى زنان به رسمیت شناخت. پیامبر اكرم (ص) از زنان بیعت گرفت ولى با آنان مصافحه نكرد، دستور داد ظرف آبى آوردند، دست خود را در آن فرو برد و دستور داد زنان دست خویش در آب فرو برند و همین را بیعت شمرد. فقه اسلامى، تاریخ و همچنین روایات بیانگر نمونه هاى مختلف از حضور اجتماعى زنان مسلمان است. 
باید بكوشیم در فعالیت هاى فرهنگى، اجتماعى، بهداشتى، واحدهاى اختصاصى براى زنان به وجود آوریم و با فعالیت هاى مختلط و واحدهاى مختلط كه تقلید احمقانه اى از اروپاییان است مبارزه كنیم. تنها در این صورت است كه زنان شخصیت واقعى خود را بازخواهند یافت و به نام آزادى و مساوات، ابزار و بازیچه و احیاناً وسیله اطفاى شهوات مردان قرار نخواهند گرفت. 
 توصیه اخلاقى‏ 
روایایت در كتب روایى نقل شده است كه ظهور بدوى آن منع از حضور زن در جامعه و حبس زن در خانه است، اما به دلیل ادلّه قطعى دیگر از آیات و روایات و سیره معصومان خلاف ظهور آن روایات، آن دستورات به توصیه هاى اخلاقى و اوامر ارشادى حمل شده است. از جمله آن روایات مى توان به دو حدیث ذیل اشاره كرد: 
1 امیرمؤمنان (ع) به فرزندش امام حسن (ع) مى فرماید: «تا مى توانى كارى كن كه زن تو با مردان بیگانه معاشرت نداشته باشد. هیچ چیز بهتر از خانه، زن را حفظ نمى كند... اگر بتوانى كارى كنى كه جز تو مرد دیگرى را نشناسد چنین كن».(2) 
2 حدیث منقول از حضرت زهرا (س): «روزى رسول خدا (ص) از مردم پرسیدند: چه چیز براى زن از هر چیز بهتر است؟ كسى نتوانست پاسخ بگوید. حسن بن على (ع) كودك حاضر در مجلس بود. قصه را براى مادرش زهرا (س) نقل كرد. زهرا (س) فرمودند: «از همه چیز بهتر براى زن این است كه مرد بیگانه اى را نبیند و مرد بیگانه اى هم او را نبیند».(3) 
این احادیث توصیه اخلاقى و ارشاد به یك حقیقت روحى و روانى در روابط دو جنس است كه تا حد ممكن، اجتماع مدنى غیرمختلط باشد. چه لزومى دارد كه مانند جامعه امروزى زنان دوش به دوش مردان فعالیت كنند؟ 
آیا از راندمان كار آنان كاسته مى شود، یا هر یك را به جاى توجه به كار خویش، متوجه «هم دوش» و جنس مخالف مى كند؟ ترخیص هایى كه فقه اسلامى در روابط زن و مرد و در میزان پوشش مقرر كرده است براى جلوگیرى از حَرَج و مضیقه براى زنان است، ولى از جهت اخلاقى، پوشش، دور بودن زن و مرد، وجود حریم میان آن دو در حد امكان، قابل انكار نیست و مسئله تقسیم كار میان على و فاطمه از سوى رسول خدا (ص) مبتنى بر همین توصیه اخلاقى صورت گرفته است.(4) 
(1) نساء (4)، آیه 7 و. 32
000 (2) نهج البلاغه، نامه. 31
000 (3) شیخ حر عاملى، وسائل الشیعه، ج 3، ص. 9
000 (4) مرتضى مطهرى، مجموعه آثار، ج 19، ص 133، 412، 439- 454، 509- 551 ج 17، ص 397-. 395 





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 16 آذر 1396 08:12 ب.ظ
Thanks in favor of sharing such a fastidious thinking, piece of writing is pleasant, thats why i have read it entirely
پنجشنبه 16 شهریور 1396 07:30 ق.ظ
Hey this is kind of of off topic but I was wanting
to know if blogs use WYSIWYG editors or if you have to manually code with HTML.
I'm starting a blog soon but have no coding experience so I wanted to get advice from someone with
experience. Any help would be greatly appreciated!
سه شنبه 22 فروردین 1396 11:49 ق.ظ
Hello! Quick question that's completely off topic.
Do you know how to make your site mobile friendly? My website looks weird when browsing from my
iphone4. I'm trying to find a theme or plugin that might be able to resolve this problem.
If you have any suggestions, please share. Many thanks!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


موضوعات
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :